Innowacja zaczyna się, gdy wynalazek tworzy wartość
Instytucje naukowe każdego dnia dokonują nowych odkryć oraz opracowują technologie, materiały, metody i oprogramowania. Niektóre z nich prowadzą do publikacji i patentów, jednak stosunkowo niewiele zostaje wdrożonych poza laboratorium.
Wynika z tego, że wynalazek i innowacja nie są tym samym.
Wynalazek to coś nowego: cząsteczka, urządzenie, materiał, proces, algorytm lub metoda naukowa, które wcześniej nie istniały.
Innowacja to wynalazek lub nowe zastosowanie istniejącej wiedzy, skutecznie wdrożone i tworzące wartość dla użytkowników, klientów, organizacji lub społeczeństwa.
Technologia nie staje się zatem innowacją tylko dlatego, że jest naukowo nowatorska, opatentowana lub sprawna technicznie. Staje się innowacją, gdy ktoś spoza zespołu badawczego wdraża ją, aby rozwiązać istotny problem lub odpowiedzieć na niezaspokojoną potrzebę.
Nowość naukowa jest jedynie punktem wyjścia
W badaniach akademickich słowo innowacyjny często odnosi się do oryginalnego wkładu w wiedzę naukową.
- Czy technologia jest nowa?
- Czy działa w warunkach laboratoryjnych?
- Czy można ją chronić?
W komercjalizacji innowacja ma szersze znaczenie.
- Czy rozwiązuje ważny problem?
- Kto potrzebuje tego rozwiązania?
- Czy jest znacząco lepsza od istniejących alternatyw?
- Czy może działać niezawodnie w rzeczywistych warunkach operacyjnych?
- Czy można ją produkować, dostarczać i wspierać przy akceptowalnych kosztach?
- Czy klienci, użytkownicy, partnerzy lub instytucje publiczne ją wdrożą?
Komercjalizacja przekształca nowość naukową w praktyczną wartość. Wymaga to od naukowców spojrzenia poza samą technologię i zrozumienia systemu, w którym będzie ona wykorzystywana.
Różne rodzaje innowacji
Innowacja może przyjmować różne formy. Ich zrozumienie pomaga zespołom badawczym określić, co jest rzeczywiście nowe i gdzie może powstać wartość.
| Innowacja produktowa i usługowa | Nowy lub istotnie ulepszony produkt albo usługa oferowane użytkownikom lub klientom. Przykłady obejmują wyrób medyczny, platformę diagnostyczną, zaawansowany materiał, aparaturę badawczą, usługę cyfrową lub rozwiązanie terapeutyczne. |
|
Innowacja procesowa |
Nowa lub ulepszona metoda wytwarzania, dostarczania, obsługiwania lub wspierania produktu bądź usługi. Technologia może tworzyć wartość poprzez skrócenie czasu produkcji, zmniejszenie zużycia energii i materiałów, ilości odpadów, liczby błędów lub kosztów operacyjnych, nawet gdy produkt końcowy pozostaje w dużej mierze niezmieniony. |
| Innowacja przyrostowa i radykalna | Innowacja przyrostowa ulepsza istniejące rozwiązanie, na przykład czyniąc je szybszym, bezpieczniejszym, tańszym, bardziej precyzyjnym lub łatwiejszym w użyciu. Innowacja radykalna wprowadza zasadniczo odmienne podejście naukowe lub technologiczne. Rozwiązania deep-tech często należą do tej kategorii, ponieważ opierają się na postępach naukowych, wymagają znacznego rozwoju technicznego, a ich walidacja i skalowanie mogą zajmować dużo czasu. Radykalność nie oznacza automatycznie wartości komercyjnej. Mniejsze usprawnienie odpowiadające na pilną potrzebę klienta może stworzyć większą wartość niż przełom naukowy bez jasno określonego zastosowania. |
|
Innowacja podtrzymująca i dysruptywna |
Innowacja podtrzymująca poprawia parametry rozwiązań już oferowanych na ugruntowanym rynku. Innowacja dysruptywna zmienia sposób tworzenia lub dostarczania wartości, często poprzez udostępnienie rozwiązania nowym użytkownikom lub umożliwienie zastosowań, których ugruntowani dostawcy początkowo nie obsługują. Nie każda przełomowa technologia jest dysruptywna. Dysrupcja zależy od tego, jak rozwija się rynek i jak klienci przyjmują rozwiązanie, a nie tylko od nowatorskiego charakteru leżącej u jej podstaw nauki. |
|
Innowacja modelu biznesowego |
Innowacja może również dotyczyć sposobu, w jaki technologia trafia na rynek i generuje wartość. Zespół badawczy może:
Ta sama technologia może mieć bardzo różny potencjał komercyjny w zależności od wybranego modelu biznesowego. |
Co sprawia, że technologia staje się innowacją?
Zwykle trzeba jednocześnie spełnić cztery warunki.
1. Nowość
Rozwiązanie musi oferować coś istotnie nowego. Nie tylko w porównaniu z publikacjami naukowymi, lecz także z produktami, technologiami, sposobami pracy i alternatywami już dostępnymi dla użytkowników.
2. Adopcja
Określony użytkownik, klient, organizacja lub partner musi być gotowy i zdolny do korzystania z rozwiązania. Adopcja stanowi silniejszy dowód innowacyjności niż ogólne deklaracje zainteresowania.
W zależności od rynku dowody mogą obejmować:
- testy przeprowadzone przez organizację zewnętrzną;
- projekt pilotażowy;
- list intencyjny;
- płatne studium wykonalności;
- umowę rozwojową;
- licencję;
- decyzję o zakupie lub zamówieniu.
3. Gotowość do zastosowania w rzeczywistych warunkach
Technologia działająca w kontrolowanym środowisku laboratoryjnym może nadal wymagać znacznego rozwoju, zanim będzie niezawodnie funkcjonować w praktyce.
Zespół może być zmuszony uwzględnić:
- powtarzalność i wydajność;
- możliwość wytwarzania i skalowanie;
- integrację z istniejącymi systemami;
- wymagania regulacyjne i certyfikacyjne;
- użyteczność i zgodność z procesem pracy;
- zapewnienie jakości, utrzymanie i wsparcie techniczne.
Przejście od prototypu do niezawodnego rozwiązania jest często jednym z najbardziej wymagających etapów komercjalizacji.
4. Skalowalne tworzenie i przechwytywanie wartości
Innowacja musi tworzyć wystarczającą wartość dla użytkowników, a jednocześnie umożliwiać organizacji badawczej, wynalazcom, licencjobiorcy lub spółce spin-off przechwycenie części tej wartości.
Wartość można chronić i przechwytywać poprzez:
- patenty i inne prawa własności intelektualnej;
- specjalistyczne know-how;
- zastrzeżone dane;
- złożoność techniczną;
- zezwolenia regulacyjne;
- zdolności produkcyjne;
- partnerstwa na wyłączność;
- relacje z klientami i koszty zmiany dostawcy.
Należy podkreślić, że ochrona musi obejmować rozwiązanie, które rzeczywiście zostanie opracowane, wyprodukowane i zaoferowane na rynku; sam patent nie jest wystarczający.
